November 2021

(O.a.) voor alle relschoppers, social media posters en mensen die zich wel eens alleen voelen (iedereen dus):

Het gaat om liefde en vrijheid hoorde ik Lisette Thooft (rebalancer en schrijfster) van de week zeggen in een online workshop.
Maar eigenlijk alleen om liefde zei ze direct erna: Want liefde is de ander vrijlaten. En vrijheid is dat ook :-)

Liefde is, en dat zijn mijn woorden, om de ander (blijven) geven, en niet per se om wat hij zegt en/of doet. Dat kan afwijken nl. van wat jezelf doet natuurlijk.

Ik doe hierbij gelijk een oproep aan families; kijk ajb om naar je familieleden, speciaal degene waar je het inhoudelijk niet mee eens bent in de fase waarin we nu leven . Hij of zij heeft je steun hard nodig. Kijk anders of je het onderwerp in elk geval een tijdje vermijden kan, zoek de verbinding met elkaar; focus daarop.

Zó belangrijk volgens mij in deze tijd.

En voel je juist moederziel alleen, trek aan de bel, familie, vrienden, een buurvrouw; doe het! Zoek ajb contact, ga een uurtje helpen als vrijwilliger ergens, of geef zelf een klein bosje bloemen weg aan iemand waarvan je denkt dat die het nodig heeft. Kom uit je isolement, zet een klein stapje en doe het vandaag nog. Je bent de moeite waard, zie het zelf en laat je zien. Gun de wereld jouw gezelschap, ook of juíst als je gelooft dat niemand erop zit te wachten en prima zonder je kan, juist dan.

De wereld zit gek in elkaar. Op de middelbare school kwam ik er voor het eerst mee in aanraking hoe het -helaas- soms werkt. Een lerares Frans kon geen orde houden en werd totaal verguisd door, voor mijn gevoel, echt iedereen, echt sneu. Tot het moment dat bleek dat ze ziek was en overleed, my my wat vond iedereen het ineens erg. En begrijp me niet verkeerd, dat vonden ze (gelukkig!) echt erg, maar ik stapte de 'voorsituatie' niet, gewoon niet, hoe dan. En niemand die het me uitleggen kon, als ik het al vroeg. Maar zo werkt het dus soms.

Mijn verklaring nu 35(!) jaar later, is dat de mens zelf goed is van binnen, dat geloof ik echt, maar daar soms het contact (in meer of mindere mate) mee is kwijt geraakt en door ernstige zaken om het zo maar te noemen weer teruggebracht wordt naar de kern, waar het werkelijk om draait; waarvan ze dus in daily life vaak niet bewust zijn, druk met geld verdienen, carrière, status, imago, noem maar op.

Dus, voel je je ongezien, probeer het te doorbreken while you're still here. Ik moet er wel bij zeggen, dat het niet eenvoudig is. Mensen snappen misschien niet waar je vandaan komt, voelen je noodzaak niet, hebben geen tijd of nog erger, begrijpen het verkeerd.

Blijf steeds maar kijken, onderzoeken, voelen wat jíj kunt veranderen. En geef zelf zou ik zeggen, leef je eigen wens(leven). Dan komt het naar je terug, daarvan ben ik overtuigd. Dus niet, wat heb ik nodig van de ander maar wat kan ik voor de ander doen. Daarmee kom je gelijk in je eigen kracht; win-win.

Waar het verder om gaat volgens haar (terug naar Lisette Thooft) en ik kan me daar helemaal in vinden, is in hoeverre je je soms extreem lastige zo niet impossible levenssituaties onder precies die omstandigheden waarmee je het moet doen, weet om te zetten naar liefde. Klinkt misschien ver van je bed, maar hear me out please. By the way, volgens Mahatma Revier zijn gedachten pas zweverig; geniaal, dank daarvoor.

Ik heb -geinsprireerd door Lisette dus- sinds gisteren (en een enkele keer daarvoor) een controlevraag ingesteld voor mezelf; stel je bent overleden en stel je kijkt terug op je leven en je wordt gevraagd wat je gedaan hebt, was dat goed of slecht, deed dat ertoe, hielp dat echt? De uitkomst is soms heel anders dan waar je op dit moment mee bezig bent; doet het er ècht toe? Het grappige of zal ik helpende zeggen, is dat je je dat nu kunt afvragen waardoor je je acties nog anders kunt kiezen, of in het geval dat het helaas net te laat is, met alle macht kunt proberen wat er nog te redden is. Dat is gelukkig vaak meer dan je denkt.

De drijfveer is liefde, de oplossing is liefde, het antwoord is altijd liefde. Voor jezelf, voor de ander. Als je verblind bent door boosheid en helemaal in die emotie zit, wordt het lastig. Maar oefen er eens mee, of je het dat voorstellen helpt, je de vraag stellen 'Wat helpt echt? Waar gaat het echt om? Wat is mijn beste actie en reactie'. In rust, kalmte en evenwicht kun je het beste overzicht bewaren. Wees mild naar jezelf als het niet ging zoals je wilde, oefen jezelf liefdevol te zijn. Kijk naar wat je mist, waar je behoefte aan hebt en kijk dan of je het jezelf kunt geven. Je zal jouw omgeving inspireren hetzelfde te doen en geruststelling geven, waar we allemaal zo behoefte aan hebben. Probeer te voelen, alle ongemakken; kijk naar je boosheid die het oproept, maar doe er niets mee. Ga op een meditatiekussen zitten of in een lekkere stoel en zit de storm uit. Het gaat voorbij. Het zijn als wolken die voorbijdrijven. Maak de juiste keuzes voor jezelf en je naasten. Als het bovenstaande met die controlevraag bedoel ik) je te ver gaat en misschien conflicteert met je geloof, stel jezelf de vraag 'Wat vindt een ander wiens mening je hoog heb zitten, hiervan; je kind, moeder, vriend of vriend(in). Wat wenst hij/zij je toe. Wat zou je een dierbaar iemand zelf wensen?

Ik heb sinds een paar maanden een pup; op training leert ze dat ze een keuze mag maken en hopelijk kiest ze dan het goede ;-) wat dan ontzettend enthousiast wordt beloond. We zijn in training om met elkaar op het goede pad te blijven.  

Helpt het ècht op socials van leer te trekken met je ongezouten mening en op elkaar in te hakken met woorden. Ik zal te gevoelig zijn (waar ik overigens blij mee ben, het heeft ook vele voordelen), maar nee zo ga je niet met elkaar om. Is mijn overtuiging, het helpt niet. Vanuit huis heb ik het meegekregen (zowel het respect als ook, soms, genetische opvliegendheid). Het is een uitdagende tijd, maar de reward des te groter als het lukt. Kijk naar wat binnen je cirkel van invloed ligt..

Dus, als je het gevoel hebt er alleen voor te staan, kijk dan of hoe je denkt kunt veranderen. Ik heb geleerd 'òm te denken'; de situatie te zien als niet leuk (verre van), maar dan zal het toch (hopelijk?!) wel ergens goed voor zijn mag ik hopen? Een baan die het niet wordt.. Dat is vast omdat er later iets leukers/beters voorbij komt. Maakt niet zoveel uit of het echt zo is, om het te denken helpt al; je behoudt je moed. Zo belangrijk. Doorvoel alle emoties*, zeg 'hallo', dan kan het transformeren. Steun en support jezelf, in any way. Wat heb jij nodig, nu en straks.

*Aanvulling (ook tip van Lisette Thooft): Als je moeilijk in contact kunt komen met je gevoel, is het een goede tip om representant te zijn in systemische opstellingen.

Begin met iets kleins, doe het, knuffel jezelf, aai iets zachts (een vest, deken of knuffel), zet lekkere thee, eet gezond, en vooral lekker, luister een interessante podcast, lees een boek, luister mooie (klassieke?) muziek. Klassiek, ik luister het zelf niet zo vaak maar het doet echt iets met je gevoel en leid je naar plaatsen waar je nog niet eerder was, hopelijk fijne. Blijf om je heen kijken dus ook, je bent niet alleen, meer mensen tobben met iets dan je aan de buitenkant ziet. Zelfs dooddoeners en oneliner als 'elk nadeel heb ze voordeel' en 'what doesn't kill you makes you stronger' kunnen soms helpen, maar let op wat je intentie en onderliggend gevoel naar jezelf is; is het hardheid of mildheid, compassie? De mensheid heeft liefde en compassie broodnodig, het is geen overbodige luxe.

En zo is het.

Koppie op.

Met een fier hoofd en vol hart...


Uit Cinderella (2015):
Have courage and be kind.
Where there is kindness, there is goodness en where there is goodness, there is magic...



april 2020

Het misverstand dat ontspannen heet en eigenlijk schatzoeken is

Neem de woorden 'yoga' of 'ontspannen' in de mond en je hebt gelijk al een paar mensen die afhaken of op zijn minst acuut weerstand ontwikkelen. Interessant! Vooral voor degene bij wie dat gebeurt. Zou hij/zij doorhebben welk potentieel daarachter schuilgaat? ik vermoed van niet. Vaak gaan ze er maar al te graag aan voorbij, hoe sneller hoe beter. Graag wijd ik deze blog hieraan en wie weet bij wie het wat aanraakt.. Dat zal niet eenvoudig zijn, want om het te willen veranderen, moet je er ten eerste voor open staan en ook nog inzien dat het waar is, dat je inderdaad weerstand hebt en ontwikkelt. Het gaat niet vanzelf weg, sterker nog, je traint het als het ware door er steeds van af te gaan. Weerstand is daarom ook heel makkelijk en dankbaar, dan hoef je er dus ook niets mee. Je bent verexcuseerd, iedereen snapt het, het is duidelijk. Maar als je nou eens erachter zou kijken.. het gaan ervaren.. doorvoelen.. je zelf de vraag stellen; wat speelt er echt? Ik weet zeker dat het je ook andere dingen brengt die je niet had verwacht. Durf je daarvoor open te staan, durf je je te laten verrassen? EIgenlijk is weerstand prachtig wanneer die zich laat zien. Waarom is er nl. weerstand. Er ligt hoogstwaarschijnlijk iets achter verborgen, iets heel moois; je zou het een schat kunnen noemen die heel goed bewaakt wordt. Zou je die schat niet willen ontdekken en toe-eigenen? Het is een heel persoonlijk proces, je moet zelf zo ver zijn om die stap te zetten. Hoe meer iemand je probeert over te halen, hoe meer je achteruit deinst. Vandaar deze blog, wellicht brengt het je op iets andere gedachten. De term 'ontspannen' bijvoorbeeld heeft in de Westerse maatschappij vaak een sfeer van sloomheid, inefficiëntie om zich heen (al begint het wel wat te veranderen merk ik). Alsof het actief zijn, focus hebben tegenwerken zou. Echter, uit eigen ervaring kan ik je zeggen dat niets minder waar is. Doordat je je momenten pakt van absolute rust, stilte kun je op drukkere momenten juist beter je focus bewaren. Balans is het toverwoord. Ik vind het fascinerend om in deze Kum Nye yogavorm heel (lees, héél) langzaam te gaan en in het dagelijkse leven juist soepeler en met meer focus te functioneren (zowel zakelijk als privé). Daarnaast, wanneer je in ontspannen staat al je zintuigen zich openen, ben je juíst heel wakker en alert; een staat die je in daily life als het ware met je meeneemt dus. Voilà, één juweel uit de schat krijg je al op een presenteerblaadje aangeboden. Pak jij hem aan?

februari 2020

Het zaadje is geplant - over zakendoen en vriendelijkheid

Eergisteren (14 feb) ben ik naar de Kamer van Koophandel geweest om mij in te schrijven, nu zit ik mijn website te vullen; it giet oan.

Vroeger had ik een paar poesie-albums, het versje wat mensen erin schreven kwam of neer op 'vergeet mij niet' of 'wees altijd lief en blij en breng een ander goeds'.

Ik weet het, het is wat ongeloofwaardig misschien, maar ik ben gaandeweg een beetje zo(als dat laatste) gaan leven. Ik heb in het zakenleven rondgelopen, er werd me geleerd (en voor gedaan) om harder te worden, kouder, onverschilliger; een dikkere huid te krijgen. Ik heb het vast ook wel eens geprobeerd, maar gelukkig tot de slotsom gekomen, dat dit niet bij me past. Ik laat mezelf nu meer en meer zien, en al voelt het na al die decennia soms nog wat vreemd en onwennig, ik geloof dat dit dè weg is voor mij. Ik geloof ook dat dit het nieuwe zakendoen is; je dus meer en meer van jezelf mag laten zien èn tegelijkertijd zakelijk kunt blijven. Kwetsbaarheid is de (niet eens zo nieuwe) kracht. En ik zou het nog verder willen doortrekken; wanneer iemand - wie dan ook - onaardig is tegen iemand anders over wat dan ook, zegt dat iets over degene die onaardig is. Bij mij roept dat compassie op; kennelijk kan degene nog niet compleet aardig naar zichzelf zijn (anders zou hij/zij nooit zo doen). Ik kan me trouwens voorstellen dat niet iedereen dit volgen kan. Het begrijpen vraagt m.i. nl. een ruimer denkbeeld, niet een waarin je je beperkt tot bepaalde ziens-/denkwijzen. Laten we wel wezen, denken wordt in de westerse wereld schromelijk overschat. Om het bruggetje te maken naar de Kum Nye (spreek uit als 'Koem Njee') Yoga/Ontspanning, waarin beweerd wordt dat denken 'dead material' is; er wordt niets wezenlijks nieuws uit voortgebracht. Dit in tegenstelling tot inzichten die als vanzelf komen wanneer lichaam en geest in balans zijn. Welkom bij Dolfijn in Balans.

Alles binnen Dolfijn In Balans is nog gloednieuw en in ontwikkeling; ik zou het leuk vinden om te schrijven over wat jou/jullie aanspreekt. Wanneer je wil, laat het me svp per mail weten waar je behoefte aan hebt en ik zal het op me in laten werken en me melden wanneer ik voel dat ik iets zinnigs erover zeggen kan.

Heb een mooi vervolg van deze dag iedereen en... go gently.

Roelien